Verdrietige dieren

Ik was drie├źntwintig toen ik de echte betekenis van het woord huilbui ontdekte. Een huilbui is anders dan gewone tranen. Een huilbui is regen. Hij komt niet van binnenuit, maar stort zich van buitenaf over je heen.Ik had een mislukte stage achter de rug, een geval van zelfsabotage, toen de regen begon. Hij kwam in… Verder lezen over Verdrietige dieren

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Proza

Dit zwart

*** Ook de stilte was absoluut. De enige geluiden waren het frisse gekraak van de sneeuw onder haar laarzen en het geroetsj van de zware broekspijpen die bij elke stap tegen elkaar schuurden. Roetsj. Roetsj. Wanneer ze stilstond, alleen haar hartslag. Hoe kon ze die horen? Was dat een geluid dat van binnen naar buiten… Verder lezen over Dit zwart

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Proza

Wij ammonieten

Tijdens onze laatste reis gingen we fossielen zoeken aan de Engelse kust. We hadden de reis nooit benoemd als onze laatste, maar we wisten het allebei, al wisten we niet wat er met ons gebeurd was. Misschien zouden we het later erosie noemen. Ja, onze liefde is ge├źrodeerd door het leven. Het gebeurt. Op een… Verder lezen over Wij ammonieten

Gepubliceerd op
Gecategoriseerd als Proza